Zainspirowany przez Startup Weekend Warsaw sprzed dwóch tygodni, postanowiłem, że ten weekend wykorzystam do napisania własnej aplikacji internetowej.
Co robię po weekendach zamiast się opieprzać, jak Bozia przykazała:
Ale może od początku.
Biorę udział w Startup Weekend Warsaw. Zaczęło się w piątek o 18:30, będzie trwało aż do dzisiaj (niedziela) do wieczora. Mamy dwadzieścia projektów aplikacji www, które jeszcze w piątek nie istniały – przynajmniej oficjalnie – a już dziś wieczorem mają działać. Albo przynajmniej udawać, że działają.
Ja wyskoczyłem z pomysłem strategicznej gry przeglądarkowej. Nie przeszedł wstępnej selekcji, ale być może za tydzień lub dwa zrobię sobie “Startup Weekend Marysin” i sam sprawdzę, ile potrafię napisać w 54 godziny. Tymczasem podłączyłem się pod STUDDIN.com – portal studencki mający motywować i sugerować studentom, czego pracodawcy mogą od nich oczekiwać i w czym powinni zdobyć większe doświadczenie, by na koniec studiów łatwo zdobyć pracę pasującą do ich kwalifikacji.
Atmosfera jest świetna, dużo ciekawych ludzi, dowiedziałem się paru ważnych rzeczy o robieniu prezentacji, oraz wystąpieniach przed publicznością. Nie ma to nic wspólnego z Artificial Intelligence, ale i tak tutaj wrzucam ten wpis tutaj, bo do ateizmu i aikido pasuje jeszcze gorzej… hmm, to może kategoria “Rower”? 
Jeden człowiek od AI jakiego spotkałem powiedział mi, że jeśli ktoś tu przyszedł z pomysłem wykorzystującym AI, to prawdopodobnie on sam zna się na AI i szuka do zespołu ludzi zajmujących się innymi elementami układanki. Dokładnie tak było ze mną, więc trudno mi się nie zgodzić.
I w końcu, zajawka portalu, który robiliśmy przez ostatnie 54h.
W głosowaniu publiczności zdobyliśmy szóste miejsce na dwadzieścia sześć! 
Tym razem będzie trochę ogólno-programistycznie, ale jeśli – tak jak dla mnie – programowanie nie jest dla Was wyłącznie sposobem łączenia kilkuliterowych skrótów z innymi kilkuliterowymi skrótami, ale też sposobem na stworzenie czegoś interesującego, to poniższy temat być może Was zaciekawi.
To nie jest notka o filmie “Planeta Małp 2″. Oficjalnym sequelem oryginalnej “Planety Małp” był film “W podziemiach planety małp”. Jeśli szukasz recenzji tego filmu, zajrzyj na IMDb, albo Filmweb. Jeśli szukasz napisów, idż na napisy.info. A jeśli torrentów, spróbuj isohunt.com. Tutaj piszę o algorytmach ewolucyjnych na przykładzie stu małp piszących Hamleta, losowo stukając w klawisze na maszynach do pisania. Wybrałem ten tytuł bo mi się spodobał.
Tym razem był mały obsuw, ponieważ pogoda zrobiła się ładniejsza i wróciłem do jeżdżenia do pracy na skuterze. Ale teraz znowu jest brzydko. Poniższy wpis to drugi odcinek opowiadania o algorytmach genetycznych z końca października. Pierwszą część możecie przeczytać tu.
Łatwiej wyrwać psu wściekłemu kość niż poskromić starej baby złość.
Jednym z argumentów, powtarzanych przez kreacjonistów w momentach, gdy chcą popisać się swoją znajomością konstrukcji literackich takich jak przenośnia, jest stwierdzenie, że powstanie czegoś użytecznego drogą ewolucji jest jak posadzenie miliona małp przed maszynami do pisania i oczekiwanie, że z ich losowego stukania w klawisze wyjdą dzieła Szekspira. Zależnie od sytuacji argument ten przyjmuje też postać tornada na wysypisku śmieci, który składa z odpadków Boeinga 767, ale dzisiaj pozostaniemy przy małpach – a to dlatego, że dawno temu, na studiach, zajmowałem się dość podobnym tematem.
